Go see the doctor....

Gister in de namiddag kon ik ertussen bij de longarts. Een verontrustend plekje op de long was de reden.
Gelukkig blijkt nu voor 95 % dat het gaat om een ooit gebroken rib?!? Iets waar ik geen weet van had, maar na wat nadenken denk ik dat het gebeurd is rond mijn 15e. Nadat ik toen zelf op een haar na niet geraakt werd door een vrachtwagen. Ik gleed uit in de wintertijd over die witte geplakte zebra's. Waarschijnlijk lag daar ijs op...en door eigen oplettendheid en mezelf een slag om te draaien, ontweek ik het maar mijn fiets werd wel meegesleurd...ben ik wat later gewoon weer verder gefietst. Politie had natuurlijk alles geregistreerd, en nadat ik ze verzekerd had echt gewoon naar school te kunnen, werd mijn ogenschijnlijke onbeschadigde fiets weer terug aan mij overhandigd en fietste ik flink door richting school. Halverweg echter scheurde mijn fiets door midden en stuiterde ik eerst via het stuur te raken op borsthoogte, vervolgens over de kinderkopjes. Gevolg kapotte knieen en kleding en nu blijkt dus een gebroken rib. Gelukkig hadden oudere mensen die tegenover woonde mijn valpartij gezien. Zij knapten mij wat op en mocht mijn in twee gebroken fiets bij hun zetten en reed met een door hun geleend exemplaar toch weer verder. Pas eenmaal op school, het verhaal vertellende waarom ik meer dan een uur te laat was kwam het besef...
Dat is dus waarschijnlijk de reden van de gebroken rib...ik kan me herinneren dat het flink pijn had gedaan.... en om gehele uitsluiting te krijgen van dat plekje op mij long, mag ik volgende week toch nog even om een CT. Ondertussen heb ik weer een nog sterkere 10 daagse kuur gekregen, die nu hopelijk wel de bacterien zullen doden. Gelukkig heb ik eindelijk het hartje af voor de ruil. Waar ik nu een aantal dagen over gedaan heb...al zou ik het normaal in een dagje maken...
Hebben jullie het ook al gehoord van het ski ongeval van Prins Friso....vreselijk voor zijn familie...ongeacht of het nu wel of niet zijn eigen schuld is. Zoiets zou niemand moeten meemaken..
Ik merk dat ik er erg mee bezig ben en begaan ben met hun lot. Heel veel sterkte daar in Lech!

Ik ben het beu...

Terwijl mijn peniceline kuurtje het einde nadert, merk ik dat ik me weer slechter ga voelen. Ondanks een goede nachtrust voel ik me beroerd en zo moe. Zodra ik opsta kuchel ik alweer en zitten de pecto's alweer in mijn mond. Verstopte neus en een slecht gehoor kan er ook nog wel bij. Ik heb hier echt geen zin in...ik wil quilten!!! Toch maar weer de dokter gebeld en mag weer langskomen. Ja, reutelende longen en mag foto's gaan laten maken....er wordt nu aan een longontsteking gedacht....en hoop morgen de uitslag te weten. Gelukkig is mijn hart voor de ruil bijna klaar en kruip nu weer even terug in mijn bedje en hoop vanmiddag het af te maken. Het wordt een mooi creatief geval deze keer....en eens niet in het rood, maar blauw groen wit....nieuwsgierig?

Valentijnsdag...

... besefte ik me in de namiddag na een telefoontje van zoonlief. Help, nog maar enkele dagen om een hartje te maken voor de hartenruil van Katrien!
Vanmorgen werd ik wakker om iets na zevenen en na eindelijk een nacht rechtdoor te hebben kunnen slapen zonder steeds wakker te worden in een hoestbui of een droge mond van de verstopte neus...en voel eindelijk weer de behoefte om uit mijn bed te komen, zonder het gevoel van zware vermoeidheid. Medicijnen en de vele lieve reacties hebben duidelijk eindelijk wat verbetering gehad. Bedankt!!!

Tegen negenen heb ik alweer wat quiltsteekjes gezet op het Antiekske... en dan is daar Nederland in beweging op tv. Gelijk mee doen om na een oefening alweer te moeten stoppen. Nee....duidelijk geen conditie meer! En oja, ik moet nog puffen en de neusspray...zo dat scheelt ook weer wat En doe dan toch nog enkele oefeningetjes mee. He da's weer fijn om in het land der levenden te zijn! Dan een kopje thee der bij om wat bacterien weg te spoelen...

en weer worden wat draadjes weg gequilt. Nou dat voelt wel weer zo goed. Ouders gebeld met het goede nieuws...en dan eindelijk na de dagelijkske douchebeurt van ondergetekende, weer eens normale kleding aan dan een pyama of een fleecevest. En na het lunchje wordt het dan toch echt tijd....tijd voor de hartjes te gaan maken. Deze heb ik een persoon met een blog! Jawel....en het blijkt een artestieke tante te zijn. Dan krijg ik toch de kriebels om met iets anders  dan anders te voorschijn te komen. Daar had ik al dagen over "gebroeid" en denk dat ik wel iets leuks heb bedacht. Nu nog eerst kijken of het gaat lukken. Der komt oa. stof en verf aan te pas, tenminste dat gedeelte ligt nu te drogen....pas volgende week gaat het op de post en zal het pas begin maart geshowt worden op de blogs. Maar de hartjeskriebel bleef met teisteren...en had hier dit leuks ontdekt. En dus waren deze mini's het resultaat! Met een beetje van Maggie en een beetje van mij....

Terugval...

Inmiddels lig ik nu letterlijk geveld door een fikse bacteriele keelonsteking en  hou ik me voorlopig even bezig met het pogen te beter worden. Met andere woorden....op bed. Een ding waar ik rustig van word is het kijken naar de sneeuw die weer volop hier naar beneden dwarrelt. Arme DD...der 15 jarige  feestje gister is ook afgelast door mij, maar dat gaan we overdoen als ik weer beter ben. Voorlopig dus geen berichtjes....maar jullie succes met jullie maaksels, en als ik de puf heb, kom ik vast wel even langs lezen.....tot laterrrr

Ik ben der nog hoor....met veel nieuws

Afgelopen week zit een vervelende verkoudheid me in de weg. Manlief voelde zich ook niet super en dus zaten zitten we beiden nog steeds met een zere keel. Om de beurt lijkt het wel kruipen we al vroeg onder de wol. Heerlijk diep onder het dekbed plus quilt. Mag wel met die temperaturen van tussen de -10 tot -20 graden Celcius in de nacht. Gelukkig scheen overdag het zonnetje....behalve vandaag.

Hier kwamen net de eerste krokusjes boven toen de koude binnen kwam...en vervolgens de sneeuw.

Ben benieuwd of er nog iets van terug te vinden zal zijn na de dooi. Vijfhuizen ging niet door voor ons...we durfden het niet goed aan. En gaat "de Elfstedentocht" ook niet door, want er wordt tegen zondag weer dooi verwacht. Wel wordt er al een aantal dagen volop geschaatst op de plassen vlakbij ons huis.

Maar ook gesnoeid door de gemeente....

Nu met de naderende carnaval vinden we het hier niet zo erg dat het wat "warmer" gaat worden. Niet dat de echte carnavalvierder/vastenavondvierder daarvoor thuis blijft, maar het lijkt me toch fijner om niet in de vrieskou naar de optocht te kijken. Deze duren vaak enkele uren met de reclamecaravans en optocht tesamen. Dit brengt me weer terug naar de lapjes...want herinner je nog die gele eendjes van vriendinnetje Petty? Samen hebben we de snaveltjes en oogjes geverfd en wat zijn ze leuk geworden. Sam wil ze ook zo graag zien en zou het eendje best willen om mee te spelen....zou die ook piepen... Zie je het hem denken??????

Na een uurtje schilderen staan ze allemaal te drogen...

 En met een veiligheidspeld erachter heb je gelijk een leuke broche voor op de jas of hoedjes. Maar ook met een sateprikker eronder zal het een leuke gever zijn aan een paasboeketje... Patroontje kwam uit een van de Tildaboeken trouwens.

Hier wordt in de omgeving bij dweilbandjes en de bouwers van de carnavals-wagens vaak kleinigheidjes gemaakt (welke met het motto te maken heeft)voor de leden of gewoon voor de verkoop om de kas te spekken, zodat ze volgend jaar weer wat hebben . Maar ook worden onderdelen van de praalwagens verkocht door andere bouwclubs of plaatsgenoten om zo hun geveltjes te versieren...En was ik helemaal mijn Dear Jane vergeten... ik heb er toch nog eentje gemaakt..

Welliswaar waren we in oktober in Paris....maar ja die tekst had ik niet...en zien jullie de ondekant van de IJffeltoren? Ja daar liepen we onder, maar door de grote drukte die stond te wachtten zagen wij dus alleen deze vanaf de onderkant...
Ook is er nog een Camelot blokje gemaakt maar deze mag weer pas geshowd worden de eerste van de maand...
En heb ik de laatste les van het Traditioneel quilten gevolgd. Met een heel tevreden gevoel. Nu rest me alleen nog de proeflap afmaken...maar hier zijn nog wat van de laatste foto's

Hopelijk valt het een beetje te zien. Mij werd gevraagd of ik het niet lastig vond om nu plots het anders te gaan doen. En nee, helemaal niet...want met zo een pracht resultaat heb ik mijn oude manier al snel vaarwel gezegd! Inmiddels kan ik de quiltring al niet meer missen en probeer ook tussendoor aan het Antiekje te werken, welke ik aan een quiltstandaard maak.

Angela's QR-code quilt

Deze keer pronk ik met Angela's creatie. Een QR-code(Quick Response code) omgezet naar een quilt.

 Momenteel is ze in de pieker fase over hoe ze haar zoon deze wilt afgewerkt zien. Bies en rand, of bies alleen. Voor wie niet weet wat dit nu is...in deze code(die je overgens kan downloaden op die computer/foto/telefoontjes)is een vertaling van zijn naam. En wie nog niet zo bekend is met dit fenomeen kan hier meer vinden.

En natuurlijk moesten we even kijken of het daadwerkelijk werkte. En jawel helemaal goed ...
In Japan, waar het ontwikkeld is wordt alles en iedereen daarmee vastgelinkt, en vindt momenteel zijn weg steeds verder over de wereld.

Camelot update van Angela en mij...

Er is hier telkens bij de bee's gewerkt aan de Camelots door ons beiden.

  Een ochtendje vliegt voorbij in alleen maar stofjes zoeken en knippen. Maar als het dan klaar is heb je weer een exemplaar. Mijn vijfde inmiddels. Persoonlijk maak ik deze weer met het handje...

Dan heb ik fijn controle over het geheel.
Angela daar in tegen houdt van der machientje. Zij probeert ze volgens de paperpiece methode.

 En dat valt niet altijd mee....samen stormen we over het hoe en wat, maar gaande weg komt ze erachter dat niet alle patronen zo secuur getekend op het patroonblad staan.

 Toch zien ze er goed uit niet! Ze maakt ze van allerlei stofjes die zij bij stoffenclubs bij elkaar heeft verzameld. Best lastig als je een stofje hebt en daar niet genoeg van blijkt te hebben...

 dan speurt ze gewoon weer verder in de hoop om maar weer een ander bijpassend lapje te vinden...

 Gaande weg vormen er zich mooie sterretjes in de cirkels...en genieten we van onze rondjes

 Het is dan ook leuk om ze te maken...en de verschillen te zien...maar of we ze allemaal zullen maken

 zal afhankelijk zijn van de stof die er nog is. Angela had al ijverig verder gewerkt thuis

 Kijk nu wat een plaatje...al vind ze zelf wel dat een enkeling meer weg heeft van een eivorm...ik gooi het dan op een artestieke boeg, van dat het niet allemaal even perfect hoeft te zijn...geeft tenminste wat  sfeer derin. Ja, ze gaat echt lekker die Angel... kijk ze eens lekker bezig zijn

voordat de ochtend weer teneinde is heeft Angel weer een cirkeltje klaar. Bij haar staat de stand al op zes stuks...

En straks is er weer een bee, helaas weer met zijn tweetjes. De andere dames hadden andere bezigheden.