Op onze mini-bee...

waren we met zijn drieën. Marlies deed de laatste steekjes aan haar Sweet harts...laat een even zien!

 Zoete lapjes en lieve hartjes zijn altijd succes verzekerd!

  Shirley was ook ijverig bezig. Paperpiecing op de machine...

 De applicatie-fans herkennen het vast wel... Love Entwined van Esther Aliu

inmiddels ben ook ik thuis begonnen mat de hand...en met wel hele bekende kleurtjes...

was je daar ook niet mee bezig voor DD der quilt?

Ja, maar ik heb besloten het middenstuk van Esther te gebruiken voor haar quilt...

zo merk je niet dat je stiekem toch weer aan een andere begonnen ben...

wat ik wil nu toch eerst eens wat af gaan maken!!!

Hier was ik dus mee bezig...

daar op de mini bee. Herkend?

Het viel niet mee om de gedachten erbij te houden.

 met twee kleine zwarte poezenbeestjes renden door de kamer... ontdekten alle tasjes..

en wat zijn ze snel! Ondanks de bewegende stand  kreeg ik ze duidelijk niet scherp...

En tot slot Shirley had nog een bijna AFFO.

Is het geen plaatje?

Binnenkort meer over het uitstapje dat we afgelopen vrijdag hadden.



Een hoekpunt en een moestuin.

Eindelijk weer een hoekpunt van de Dear jane erbij!

Op naar het volgende blokje taartpuntje.

Vorige week verwijderden we uit onze tuin de rozenstruiken. Gisteren hagelde het nog...

 Niet dat we de rozen niet mooi vond hoor, maar het onderhoud ervan is ons te bewerkelijk en persoonlijk kom ik er nooit zonder te worden geprikt vandaan. En het feit dat we eindelijk weer graag een groententuintje zou willen, leek ons dit voorlopig een mooi zonnig plekje. Vandaag bij een temperatuur van 15 graden!!!...(eindelijk), en zonder jas werden de bakken geplaatst, gevuld en wat bezaaid en mini sla-plantjes geplaatst. Op de foto is het al wat schemerig en valt er een licht

voedzaam buitje. Morgen wordt het rond de 20 graden. Zou het nu eindelijk lenteweer blijven?

Hopelijk slaat alles aan, komen er geen slakken en ongedierte, vogeltjes of onze eigen hond en kunnen we gaan genieten van onze eigen oogst uit de mini moestuin...

Ook hebben we wat verschillende bessensoorten(blauwe, framboos en braam), een mini kersenboompje en een rabarberstruikje erbij.

 

 

Wat doe ik vandaag...

Er werden foto's doorgestuurd naar juf Ilse. Eindelijk is de duimquilt proeflap af. Het schulprandje

 ontwierp ik met behulp van een klosje op paterno-plaat een vormpje te tekenen en daarna langs de

rand te plaatsen. Wat quiltlijntjes gemaakt en de zoompjes naar binnen geslagen. Met een dekensteek werkte ik het geheel af met een mooie glans garen...persoonlijk vind ik het heerlijk

   om te kunnen varieren met al mijn verschillende projecten. Werkt stimulerend, vooral als

 je eindelijk weer barst van de energie... gewoon omdat ik weer lucht heb. Lief geduldig Jane-tje was

 al een aantal dagen in de buurt. Tekeningen vanuit het boek werden overgetekend op freezerpapier..

 op stof geplakt en prutsen maar. Wederom een blokje waar ik regelmatig even iets anders bij moet doen, omdat mijn handen gaan krampachtig doen van al dat gepriegel. Een werkje wat ik pas weer

 ontdekte was dit borduurtje...en inmiddels heb ik er alweer deze letters bij geborduurd...ook zo leuk

om dit lapje te zien groeien!

En voor vanmiddag staat er een bee ontmoeting met de postbode op het programma...

maar daarover later meer...

En wat staat er bij jullie op het programma?

 

 

Heb je even...voor mijn Dear Jane

Na een jaartje vakantie te hebben gehouden met dit zwart witte exemplaar is er dan eindelijk weer wat schot in gekomen... en wat is het toch weer leuk. Het naaien is duidelijk niet de belemmering, maar ik merk dat telkens weer andere lapjes uitzoeken die wel kleurtechnisch tussen hun buurtjes staan me wat gaat opbreken....maar ach, nog slechts 3 taartpunten-randen met schulprand en bies zijn er toch nog te gaan...waar heb ik het over...peace of cake toch na dit toch al te hebben gemaakt! Ik zal eens even terug gaan en laten zien wat er deze maand dan toch is bij gekomen...het begon gelijk met de moeilijkste, dan kunnen de rest alleen maar meer meevalen toch. En wat zie en merk ik dat heel

 deze quilt een ontdekkingsreis is om te kijken hoe het staat met mijn quiltkennis. Ik ben duidelijk gegroeid en heb ook weer veel bijgeleerd al gaande weg. Want ooit zo'n vier jaar geleden begon ik als totaal onwetende beginnende quiltser daar in het verre Virginia... met slecht een gemaakte samplerquilt achter de rug. En deze was ook nog machinaal gemaakt. Het boek kwam ik tegen in een  leuke Amerikaanse quiltwinkels in Lynchburg en daar stonden tenminste vele blokken in leek mij...iets wat de Zeeuw in mij wel aanstond. Na wat aarzelen heb ik dan toch gevraagd of ( mocht ik er niet uit komen) de dames me dan wilden helpen. En wat bleek, er was eens in de maand meen ik een klubje  die speciaal voor "dit" exemplaar bij elkaar kwam en ook ik mocht gerust dan binnen

stappen. Na het eerste bezoekje zaten de dames al bij rij J en na wat blokjes te hebben bestudeerd en besproken werd er gevraagd over wie welk blokje in rij K wilde maken...en hield me wat op afstand...ik snapte de vraag niet zo...was dan ook in de veronderstelling dat iedereen alle blokjes zou maken.....maar niets was minder waard bleek uit een vraag of ik het ook zag zitten om een blokje te

maken. Nu ja, gaf ik schorendvoetend toe, ik wilde eigenlijk gewoon elk blokje met de hand maken. Zoef, alle hoofden keken naar mij...zo met een half bewondered blik en de rest zo van: En hoeveel quilten had je al gemaakt? ...en dan wil jij deze quilt HELEMAAL gaan maken?...

Toen begonnen bij mij wel belletjes te rinkelen(geen alarmbellen hoor)....hoe bedoelen jullie...het is toch gewoon een kwestie van lapjes aan elkaar naaien....

Vol ongeloof, maar toch ook vol bewonderende moed verliet ik die klas, om na een maandje hard werken aan die K-rij mijn eerste resultaten te gaan showen. Wat me overgens wel opviel was dat de dames helemaal verbaasd waren dat ik het dan toch geflikt had...en wederom kwam de vraag of hoelang ik al quiltte...en kreeg er meer aan de gang om een te gaan patchen met de hand. Want ja hey,

als zij dat kan met amper ervaring... Het leuke van telkens al die blokjes eens uitgebreid bekeken en besproken te hebben viel ons op over hoe elk blokje toch op verschillende manieren kon hemaakt worden. Nieuwe termen en technieken werden besproken en ik werd wijzer...probeerde ook eens hun toepassingen toe en waarempel, ook dat lukte me steeds beter.

Nu gebied het me wel te vertellen dat ik als 19 jarige naailessen had genomen en veel van de baby en peuter/kleuter kleding van mijn kiddo's te hebben genaaid. Maar toch, dat lag ook al weer 10 jaar achter me...

En na een lange reis ben ik dan toch hier beland...in de vierde rij vanonderen zit een voor mij een mislukker...een niet bijpassende grijstint, die meer op blauw lijkt. Hier een close uppie...

Nee, die moet eruit, da's duidelijk.... nieuwe lapjes worden geknipt

en na een avondje prutsen is ook dit lievertje af....

en dan toch nog even het goede eindresultaat.....dezelfde foto als in het begin.

Halverwege zitten de rijen nog niet aan elkaar, puur omdat ik eens dit exemplaar in twee delen wil gaan quilten....spannend lijkt me dat....en dan,

op naar de volgende maand!

 

Deel drie is klaar voor de start

Heerlijk EindelijkAl sinds zondag ligt hij dan geknip en geplakt met Steam-2-seam.

 Klaar om geheel met de hand voorzien te gaan worden met de festonsteek. Een werkje voor tussen de bedrijven door.

Maar waar nog maar net de eerste steekjes aan worden genaaid. Want om eerlijk te zijn had ik daar de laatste dagen echt geen puf voor....

Afgelopen weken waaide hier in huis het griepvirus rond...en op zoonlief na werden we een voor een geraakt. En sinds gister voel ik dat ik weer in de opknappende lijn zit! Maar om nu te zeggen dat we beter zijn....voorlopig kuchen en snotteren we alleen nog maar een beetje.

 

In ieder geval zijn al mijn Dear Jane vierkantjes klaar. En zelfs "de vreemde eend" is vervangen.

Voorlopig mag ik deze rijtjes aan de rest gaan plakken! Voordat ik begin aan de laatste 3 buitenste taartpuntjes randen....Fijne dag en de groetjes van mij, Miranda

The year after..

Een jaar na dato krijgt mijn versie van Dear Jane wederom er een blokje bij. En wat voor eentje! Een van het soort Appliceren (ja met een hoofdletter). J-10 dus.

En ondanks ook ik weet dat het vandaag niet de 5e van de maand is, laat ik toch vast wat zien. gewoon ook om te bewijzen dat ik wel degelijk weer begonnen ben. Maar ja...na een jaar van Janetje in de kast...moest ik toch weer eens even bekijken hoe ze er toch weer bij stond. Welke kleuren ik kan gebruiken voor de blokjes zonder dat de andere blokjes met scheve ogen gaan kijken als ze per ongeluk met een zelfde stofje zijn aangekleed. Dus ja....een kleine selectie van de zwart/wit stofjes mogen mee om te kijken. Gelukkig zit er wat bij en al gauw ga ik aan de slag. Patroontje over tekenen op freezerpapier. Stofjes mooi strijken, want wat een plooien zitten erin. Patroontje wordt nog maar in vlakken geknipt en op de stof gestreken. En dan de schaar erin! Dat was het makkelijke werk. En dan komt het. De "bloemblaadjes" vorm teken ik een aantal keer op freezerpapier en strijk er twee over elkaar. En dan op de stofjes. Nu is het vormpje wat steviger en knip de vormpjes met ongeveer een halve cm extra uit. Het extra randje wordt met strijkversteviger wat in een eierdopje is gespoten met een wattestaafje bevochtigd en met behulp van een houten satestokje plooi ik het erom. Stukje voor stukje met de behulp van de strijkbout wordt het in de vorm geplooid. En na de eerste vier te hebben gemaakt en vastgespeld op het middelste vierkantje, kan ik dan eindelijk beginnen. Na enige tijd zitten ze erop en worden de volgende randjes ernaast genaaid. Netjes langs de randjes.

Helemaal tevreden met het resulaat ga ik verder.

Pff, na wat kleine correcties gaan ook deze er goed op.

Volgend randje...en wat zijn die kleine applicatiespeldjes toch fijn om te gebruiken. Niks blijft erachter haperen tijdens het werken. Deze kocht ik ooit in Amerika. Ze waren van een overleden quiltster geweest, waarvan vriendinnen van haar quilt-nalatenschap 5 jaar lang quilts, kussenslopen, tafelkleden, beesten en tassen hadden gemaakt. Deze werden 1x per jaar verkocht en de opbrengst ging naar een goed doel. Na 5 jaar was, wilden de dames weer eens andere dingen gaan doen, maar er was nog zoveel over en werd ook dit maar verkocht. Samen met mijn eerste De Haan en Wagemakerstofjes kwamen ze zo bij mij terecht. Mijn speldjes zijn nog kleiner dan de Clover versie.  Hier in Nederland dacht ik ooit dat ik ze gevonden had, maar ze bleken grover te zijn en eigenlijk bedoeld om kralen op een foamvorm te prikken.

Maar we gaan weer verder...

 's Avonds tegen koffietijd zat ook het eerste lange randje eraan en de blaadjes er goed op. Wat wordt het een lievertje! Veel werk, maar het resultaat mag er al best zijn...en dan net voor twaalven is dit klaar! En om eerlijk te zijn ben ik stiekem apentrots op dit kleine blokje van 11 cm groot.

Fijne dag nog!

Miranda

Diverse quilt en bak werkjes

Afgelopen dagen staan bol van de activiteiten. Lekker frutselen dus. Een verscheidenheid van lappendekens in wording kwamen weer langs. Allereerst mijn driehoekjes, die wordt al lekker groot...

zo groot dat hij bijna ons tweepersoonsbankje vult. Eigelijk dacht ik eraan om hem voor de footstool te maken, waar onze Sam zo graag op vertoeft. Maar da's eigenlijk toch wel zonde lijkt me. En aangezien ik nog steeds lapjes over heb ga ik nog maar even door!
Vervolgens werkte ik aan het festoneren van dit leuke blok op de mini bee. Ze zijn overgens lekker groot..wel zo'n 50 cm per blok! Bij haar lees je meer hierover.

Bijna klaar alweer...en mag binnenkort weer een nieuwe gaan opmaken.
En dan, weer eens wat sterretjes voor de Phebe. Niet een....

twee.....

maar drie nieuwe blokjes zijn er gemaakt.

Even kijken hoe of dat het gaat worden als ze zo aan elkaar zitten en der rondom komen.

Voorlopig heb ik de eerste 16 gemaakt, maar eens bij elkaar leggen. Mocht ik het nu toch niks vinden heb ik er toch weer een lief klein quiltje in spe bij.

Nu even een bizar verhaal. Kennen jullie het verhaal nog over dat het niet mogelijk zou zijn om foto's te kunnen uploaden hie bij bloggen zonder eerst te hoeven betalen? Wel na vorige keer "vreemd" te zijn gaan met Photobucket, kan ik plots weer gewoon via blogger mijn foto's binnen halen op het blog....Nu ja zeg! En ik heb toch niks betaald! Benieuwd hoe lang het mag gaan duren....

Verder zijn DD en ondergetekende al weken bezig met cupcakes te bakken, decoren en te proeven natuurlijk. Want de 10e van deze maand is ze jarig! En aangezien het dan, behalve carnaval hier, ook bijna Valentijn is had ik het volgende bedacht. De cocosnoot creme kreeg wat roze kleurstof. En het bovenste laagje van de cupcake werd eraf gesneden.

 Receptjes komen uit dit boekje trouwens....en uit dat laagje werd het hartje geduwd met een mini hartjes vormpje. De roze creme erop smeren en dekseltje derop...Klaar is Kees!

Ook haar koekjes werden na het proeven gemaakt. Wat overgens moeilijk te zien is , het zijn twee van die platen die erin liggen.

En ik heb eindelijk weer zin mijn Dear Jane af te maken.

Bij het zien van dit blogje heb ik de oplossing gevonden. Ik zag er namelijk erg tegen op om weer zo'n zware joekel te moeten doorquilten zo in het handje... met last te krijgen in het schoudertje en zo....dus vanaf volgende maand zal ook ik weer mijn blokjes gaan showen!