... had ik al graag weer eens op de foto gehad. Afgelopen moederdag kreeg ik een leuk hartjeslijstje en wat had ik iedereen daar ingezien. Helaas "vergeten" we dit soort voornemens veel te vaak. Al vanaf de kids klein zijn worden er al cartoonachtige tekeningen van ieder van ons gemaakt op beslagen ramen en spiegels...en op kladjes papier. Ooit startte ik zelfs een mozaiek hiermee, maar werd door de destijds 5 jarige DD op mijn vingers getikt dat ze er toch echt niet zo uit wilde zien in die rare kleuren. Uren zat ze naast me om haar "foto" toch zeker zo echt mogelijk te laten lijken en uiteindelijk werd dat dus een UFO... unfinished object... waarvan me het plezier werd ontnomen. Momenteel staat het voor mij op een onbereikbare plek, maar ooit hoop ik deze toch nog eens af te maken.
En waar leidt dit gesprek nu heen vraag je je zelf af...nu daardoor ben ik eens gaan free-motion quilten op het machientje, om deze tekeningetjes vast te gaan leggen. Ooit was ik lid van Quilting Arts, een Amerikaans tijdschrift...waar veel van dit soort kleine werkjes worden geshowd en uitgelegd. Voor mij een reden om zo dus toch ons gezinnetje kompleet te gaan krijgen. En wat is dit leuk...om zo eens buiten het normale te gaan...Al vindt manlief dat hij wordt geschetst als een grumpie kunnen wij hier vreselijk om lachen...Hij tekende ons ook niet altijd op zijn voordeligst. Maar he, het was mijn eerste probeersel....
Mijn zelfportrait mag der dan ook goed uitzien...hahaha....leuk om zo met stempelen, kleurtjes en wollen draadjes de boel op te pimpen! En kijk schat, het wordt toch al leuk zo ;))))
Zo hangt dit projektje voorlopig even aan mijn designerwall... te wachten op de rest!
En inmiddels is ook de familie-naam derbij gekomen..
