Ga je mee picknicken....

Kijk maar, de kopjes staan al klaar moedertje Kootje!

 Ach lieve Nijn, wat ben je toch heerlijk bezig...net als Miramoosje. Die heeft behalve ons ook nog een leuk picknick kleed voor ons gemaakt, en dat allemaal van de restjes gekregen van Judith op een quiltweekend. Herken je ze Juut? Whimsy van Moda. Zullen we mevrouwtje Kip ook vragen?

 Ja gezellig!! Kunnen we weer eens heerlijk bijkletsen. Over hoe mooi de narcissen bloeien en hoe groot Nijntje toch alweer wordt. Ze is al een heuse jonge dame niet?

 Ja het gaat hard. Maar misschien kan ze voor ons wel een kopje thee inschenken. Kan je dan Nijntje?

Mama, mag dat....please....nou vooruit probeer het maar. Maar voorzichtig hoor met die warme thee!

Het is me toch een lieve meid ! De dames hebben heel wat te bespreken...

 Maar de kleine meid heeft duidelijk last van de te zware kan. Hij is iets te zwaar mama Kootje...

Ach, kakelt mevrouw Kip, zal ik dat dan eens voor jou doen schatje? Graag juffie Kip!

 Maar mag ik dan wel de melk erbij proberen doen? Ga maar op je knietjes zitten en voor iedereen een wolkje maar....Het ijverige meiske der tongetje hangt nog net niet buiten...

En dan is het toch heerlijk genieten van een namiddag zonnetje en een welverdiende kop thee

Ik ben der nog hoor....met veel nieuws

Afgelopen week zit een vervelende verkoudheid me in de weg. Manlief voelde zich ook niet super en dus zaten zitten we beiden nog steeds met een zere keel. Om de beurt lijkt het wel kruipen we al vroeg onder de wol. Heerlijk diep onder het dekbed plus quilt. Mag wel met die temperaturen van tussen de -10 tot -20 graden Celcius in de nacht. Gelukkig scheen overdag het zonnetje....behalve vandaag.

Hier kwamen net de eerste krokusjes boven toen de koude binnen kwam...en vervolgens de sneeuw.

Ben benieuwd of er nog iets van terug te vinden zal zijn na de dooi. Vijfhuizen ging niet door voor ons...we durfden het niet goed aan. En gaat "de Elfstedentocht" ook niet door, want er wordt tegen zondag weer dooi verwacht. Wel wordt er al een aantal dagen volop geschaatst op de plassen vlakbij ons huis.

Maar ook gesnoeid door de gemeente....

Nu met de naderende carnaval vinden we het hier niet zo erg dat het wat "warmer" gaat worden. Niet dat de echte carnavalvierder/vastenavondvierder daarvoor thuis blijft, maar het lijkt me toch fijner om niet in de vrieskou naar de optocht te kijken. Deze duren vaak enkele uren met de reclamecaravans en optocht tesamen. Dit brengt me weer terug naar de lapjes...want herinner je nog die gele eendjes van vriendinnetje Petty? Samen hebben we de snaveltjes en oogjes geverfd en wat zijn ze leuk geworden. Sam wil ze ook zo graag zien en zou het eendje best willen om mee te spelen....zou die ook piepen... Zie je het hem denken??????

Na een uurtje schilderen staan ze allemaal te drogen...

 En met een veiligheidspeld erachter heb je gelijk een leuke broche voor op de jas of hoedjes. Maar ook met een sateprikker eronder zal het een leuke gever zijn aan een paasboeketje... Patroontje kwam uit een van de Tildaboeken trouwens.

Hier wordt in de omgeving bij dweilbandjes en de bouwers van de carnavals-wagens vaak kleinigheidjes gemaakt (welke met het motto te maken heeft)voor de leden of gewoon voor de verkoop om de kas te spekken, zodat ze volgend jaar weer wat hebben . Maar ook worden onderdelen van de praalwagens verkocht door andere bouwclubs of plaatsgenoten om zo hun geveltjes te versieren...En was ik helemaal mijn Dear Jane vergeten... ik heb er toch nog eentje gemaakt..

Welliswaar waren we in oktober in Paris....maar ja die tekst had ik niet...en zien jullie de ondekant van de IJffeltoren? Ja daar liepen we onder, maar door de grote drukte die stond te wachtten zagen wij dus alleen deze vanaf de onderkant...
Ook is er nog een Camelot blokje gemaakt maar deze mag weer pas geshowd worden de eerste van de maand...
En heb ik de laatste les van het Traditioneel quilten gevolgd. Met een heel tevreden gevoel. Nu rest me alleen nog de proeflap afmaken...maar hier zijn nog wat van de laatste foto's

Hopelijk valt het een beetje te zien. Mij werd gevraagd of ik het niet lastig vond om nu plots het anders te gaan doen. En nee, helemaal niet...want met zo een pracht resultaat heb ik mijn oude manier al snel vaarwel gezegd! Inmiddels kan ik de quiltring al niet meer missen en probeer ook tussendoor aan het Antiekje te werken, welke ik aan een quiltstandaard maak.

Druk weekendje

Afgelopen vrijdag weer gaan mozaieken en dit weekend zat lekker vol. Weinig quilttijd, maar wel de laatste steekjes aan het Primitieve konijntje af gemaakt. En inmiddels heeft hij al een mooi plekje gekregen op de het mini ladenkastje.

En ben weer wat verder aan de tweede zigzag-rand van de lieveheersbeestjes.

Vanmorgen was ik weer in Antwerpen voor de voorlaatste les van het Traditioneel Quilten.

Wederom veel bijgeleerd en nu als een speer huiswerk gaan maken...deze keer zitten er (dacht ze) twee weken tussen voordat we de laatste les alweer krijgen.

Wat heb ik zoal gedaan afgelopen week.

Weinig eigenlijk. Een soort buikgriepje dat niet echt doorzette zat me in de weg. Waardoor ik me futloos en misselijk voelde. Toch wel wat bee's bezocht, en werd er een nieuwe Camelot gemaakt. Klaar om pas "de eerste"(van de volgende maand) geshowd te worden. Verder werkte ik wat steekjes achteruit aan de buitenrand van het liefeheersebeesie. Uithalen dus. Inmiddels zit het weer goed, maar nog geen steek verder dus. En kwam mijn laatste deel van het Amerikaanse tijdschrift binnen. Weer zo leuke dingen die erin staan. Zoals een aantal konijntjes. En aan een ervan ben ik vast begonnen....

Lijkt al heel wat maar moet nog alles vastnaaien! En het gezichtje mag ook nog gesticht worden. Bloemetje was eigenlijk net iets anders, maar met nog een "Phebe" bloempje over leek me dat ook net zo geslaagd!

Feestje, een houtje kappen en een kalenderquiltje

 Gister hadden we hier wat te vieren. Manlief en ik waren 19 jaar geleden alweer getrouwd. Hij bracht mooie bloemetjes mee...

Nee, niet echt mijn huwelijksboeket, maar een heerlijke voorjaarsbos. Zo krijgen we al echt een lentegevoel in huis... wel waaide het ook lekker, net als toen...
En vanmorgen vroeg zag het weer er niet al te best uit. Donkere wolken trokken over...zou het dan toch waar zijn? Dat wat ze zeggen over vrijdag de dertiende....

Maar gelukkig trok het snel over richting Noord- Holland. En er arriveerden het team van de firma Broos, die onze zieke wilde kastanje boom kwam omkappen. Wel met drie man sterk! Een klom derin

en verankerde zichzelf op een hoog punt hoog in de boom. Tak voor tak werd verwijdert. De een kon lekker vallen en een andere werd onder begeleiding van een touw veilig naar de grond gebracht.

Een knap staaltje vakmanschap. De twee andere verwijderde continu de afgezaagde takken.

  Dat allemaal onder een waakzaam oog van onze Sam...die tenslotte niet voor niks een waakhond is.

En wat gaat het snel! Binnen no time ligt er al een halve boom op de grond.

Sommige dikke stronken vallen letterlijk met een flinke plof op de grond.

 Kraters blijven achter, maar ach, gelukkig was de staat van het gras toch al zo goed als niks...Mocht het nu een schitterende angelegde tuin zijn geweest, dan laten ze takje per takje met een touw zakken. En dat schilt natuurlijk weer man-uren werk.

De hakker doet flink zijn best...takken met een doorsnee van 20 cm worden binnen secondes weg gehakt, vermaald of hoe je het ook noemen wil....

Een vrachtautootje vol haalt hij makkelijk. En da's alleen maar van de dunne takken. Met de dikkere doen ze weer iets anders....

 Stappelen maar! Er is wel twee kub hout van de boom afgekomen. Wat was het toch een mooie boom

 Je ziet hem steeds dunner worden....afslanken dus ...

Tot ook de laatste takken toe...

 Verwijdert worden. En dat onder een strakblauwe lucht. Fris is het wel hoor, vochtig is eigenlijk een betere benaming trouwens. En dan zal ook het eksternest eraan moeten geloven...

 Onder begeleiding van een touw en een flinke dus van de bomenman keldert hij al snel onder hem langs....om vervolgens rustig naar de grond te komen. De trampoline is niet nodig geweest, ondanks mijn aanbod...hihihi, verbeeld je dat de takken zo naar de buren gevlogen zouden hebben.

 Nee, toch maar niet...Dit is veel veiliger. En dan staat er nog maar een stomp..

 en de zware zaag maakt een rondje om de boom over het gras.

een klein duwtje en om ligt die. .....een gevelde boom dus....

Voor mij maken ze wat schijven van het goede hout...

En hier ligt het restant. Zien jullie die donkere vlekken in die houtcirkels...

Da's dus wat die bloederziekte doet. Dat voelt ook helemaal als een spons aan. Met een lichte druk kan je erzo een vinger in duwen.

Voor een vriendin van ons bewaren we ook wat stukjes en de rest gaat naar de buurtjes!

Goed voor de open haard misschien?

En ik ben aan het kalenderquiltje begonnen...

 Met de nachtvorst die volgende week wordt voorspeld kan het weer wel... en hielp een vriendin

 met de voorbereiding op deze nu nog -tig lelijke eendjes...maar als ze af zijn zullen het schatjes zijn!